ในช่วงฤดูร้อนปี 2017 เซียวหยู อัน เด็กชายวัยเพียง 15 ปี ที่อาศัยอยู่ในอำเภอเหลียวจง ได้เดินทางมายังเสิ่นหยางตามความปรารถนา และเริ่มต้นการศึกษาเพื่อเป็นครูอนุบาล
ก่อนหน้านี้ ชีวิตของเธอตกอยู่ในภาวะลำบากอย่างมาก เนื่องจากแม่เสียชีวิต พ่อจึงไม่สามารถสนับสนุนให้เธอเรียนต่อได้ เธอจึงต้องจบชั้นมัธยมต้นให้เร็วและกลับบ้านไปช่วยทำไร่ ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกเดียวของเธอ
ครูจางเหยียนจุน ครูสอนภาษาจีนประจำโรงเรียนมัธยมต้นแห่งที่สองในเขตเหลียวจง เมืองเสิ่นหยาง กำลังคิดถึงเรื่องหนึ่งอยู่ นักเรียนของเธอชื่อเสี่ยวหยู เรียนน้อยลงเรื่อยๆ ตั้งแต่แม่เสียชีวิต เด็กคนนี้ต้องออกจากโรงเรียนและกลับบ้านไปช่วยทำไร่ ฉันจะลองคิดดู คุณบอกว่าเสี่ยวหยูเป็นเด็กตัวเล็กๆ อ่านหนังสือน้อย และไม่มีแรงทำไร่ เราควรทำอย่างไรเพื่อช่วยเธอดีคะ?
ทุกคนล้วนมีโชคร้ายเป็นของตนเอง ในชีวิตจริง เด็กสาวจากชนบทที่สูญเสียแม่ไปเมื่ออายุ 15 ปี ไม่มีทางเลือกใดๆ เกี่ยวกับอนาคตของเธอ
ฉางเอ๋อซาน ประธานเต็นท์เกาซานเคยเป็น ความคิดของอาจารย์จาง อย่างไรก็ตาม เมื่อจางเล่าเรื่องเสี่ยวหยูให้ซานฟัง ซานชางกลับไม่รับเงินทันที แต่พูดอย่างระมัดระวังว่า “ผมจะไปดูเด็กก่อน” “การกุศลที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่การช่วยให้เธอเรียน แต่เป็นการให้โอกาสเธอ” ประธานซานชางกล่าว
“ฉันจะไม่ช่วยเหลือคนไร้จุดหมายหรอกนะ ก่อนอื่นเลย เด็ก ๆ ต้องมีเป้าหมายของตัวเองและตั้งใจเรียน ถ้าคุณลากเธอแล้วเธอไม่ยอมเดินต่อ คุณจะทำอย่างไร? ถ้าเธออยากวิ่ง คุณก็ผลักเธอ แล้วเธอก็วิ่ง ซึ่งมันก็สมเหตุสมผล ตอนนี้เด็กหลายคนมีทักษะการเอาตัวรอดต่ำ แต่พอฉันเห็นเสี่ยวหยู ฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้มีความมุ่งมั่นมาก ไม่ต้องห่วงหรอก ดูสิ เธอผอมและตัวเล็กนิดเดียวเอง ดดดด
ฉันไม่ชอบเลยที่เจ้านายใหญ่จะทำอะไรก็ได้เพื่อให้ตัวเองได้เงินมาใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย จุดประสงค์ของการช่วยเหลือคนๆ หนึ่งควรจะเป็นการทำให้เธอมีอนาคตที่ดีขึ้นและสามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ ตัวอย่างเช่น เสี่ยวหยู ถ้าเธอยังเรียนต่อ พ่อของเธอจะจ่ายค่าเล่าเรียนได้เท่าไหร่ ถ้าพ่อของเธอมีเงินไม่พอ ฉันก็จะให้เงินเธอมากขึ้น และฉันก็จะเอาเงินที่ประหยัดได้ไปช่วยคนอื่นๆ อีก
หลังจากเข้าเรียนได้อย่างราบรื่น อันเสี่ยวหยูดูเหมือนจะเปิดบทใหม่ในชีวิตของเขา “ทุกวิชาในโรงเรียนเป็นสิ่งที่ฉันชอบเรียน ฉันเรียนเกี่ยวกับครูอนุบาลสองภาษา นอกจากวิชาวัฒนธรรมแล้ว ฉันยังเรียนมารยาทและการสื่อสารกับครูต่างชาติด้วย หลังจากที่ป้าซานไปส่งลูกที่โรงเรียน ครูใจดีกับฉันมาก” ความกดดันจากการเรียนทำให้ อันเสี่ยวหยูมีความสุขในขณะนี้ “ฉันชอบเด็กๆ ฉันอยากเป็นครูอนุบาลเพื่อสอนเด็กๆ ในอนาคต หลังจากเรียนจบ ฉันเชื่อว่าอนาคตจะดีขึ้นได้ด้วยความสามารถของตัวเอง”
